Beter worden doe je thuis

UITHUISPLAATSING ALLEEN ALS HET ECHT NIET ANDERS KAN

Soms lopen de problemen in een gezin zodanig op, dat de beste oplossing lijkt de kinderen elders onder te brengen. Maar daaraan kleven veel nadelen. Het is ingrijpend om kinderen uit hun vertrouwde omgeving te halen en daarnaast is het een dure oplossing. Verschillende jeugdhulporganisaties in de regio Amsterdam-Amstelland en Zaanstreek-Waterland bieden een alternatief.

4. ALTIJD BEREIKBAAR

Wie: de Bascule
Wat: Zes weken instappen in de thuissituatie bij gezinnen in een crisis

“In juli 2017 zijn we begonnen als klein team met medewerkers van de Bascule en Spirit, met als doelhet voorkomen of verkorten van opnames voor kinderen en jongeren met psychiatrische problemen. We richten ons op kinderen van 4 tot 18 jaar en gezinnen in een crisis, waarbij we maximaal zes weken instappen in de thuissituatie. Het gaat dan vooral om gezinnen met psychiatrische problematiek, omdat daar onze specialiteit ligt. Het gaat dus niet om situaties waar onveiligheid een probleem is, al speelt in veel gevallen beide mee. Wat wij doen is de situatie stabiliseren, zodat de reguliere hulpverlening het kan overnemen. In de meeste gevallen is in zes weken de grootste crisis wel voorbij. En je moet er ook een keer weer uit, het gezin moet er niet aan wennen dat ze je altijd kunnen bereiken als er iets is. In het ergste geval, als de situatie niet is opgelost, kunnen de cliënten versneld instromen in de derdelijnszorg. Het idee achter ons team is: beter worden doe je thuis. Want opnames zijn heel ingrijpend. Het kind is naast ouders zijn of haar sport, school en vriendjes kwijt: allemaal gezonde dingen van de thuisomgeving, die beter kunnen doorgaan. Bovendien werkt een opname stigmatiserend, meer dan ambulante hulp. Momenteel hebben we vijftien kinderen met hun gezin in behandeling. In het begin van de behandeling kunnen we wel dagelijks contact hebben, maar aan het eind is het misschien een keer per week. Soms kunnen we het af met alleen bellen, maar het komt ook voor dat we elke ochtend langsgaan om een kind te motiveren uit zijn bed te komen. Wat we vooral doen is praten en samen een plan opstellen: wat kan jij doen, wat doe ik, wat kunnen anderen doen. Escalatiepatronen en geheimhouding doorbreken en helpen standpunten in te nemen. In veel gevallen gaat het om al lang spelende problemen. Wat maakt dan dat wij iets kunnen veranderen? Het lukt ook niet altijd, maar meestal zijn mensen heel blij dat we komen. Wij zijn erg flexibel, altijd bereikbaar en we passen ons aan op de hulpvraag van de cliënt. Een van onze ambulante sociotherapeuten heeft wel eens een paar weken op een trap zitten praten met een jongen die haar niet op zijn kamer wilde toelaten. Uiteindelijk vond zij toch een manier om hem te bereiken. Vaak geeft onze aanwezigheid al rust. Het lost niet altijd alles op, maar het is een begin.”

WIE IS HIER AAN HET WOORD?


Patricia Bokhorst
Teamleider IBT-J bij de Bascule

In de 14 jaar die ze voor de Bascule werkt, was ze onder meer sociotherapeut, teamcoördinator en teamleider. Ze heeft ervaring met het opzetten van nieuwe afdelingen en het doorvoeren van veranderingen.

Tekst:
Liesbet Mallekoote